อินเดียเรียกคืนความเป็นอินเดีย (ตอน4)

ซอกซอนตะลอนไป                           (1 พฤศจิกายน 2569)

อินเดียเรียกคืนความเป็นอินเดีย (ตอน4)

โดย   เสรษฐวิทย์  ชีรวินิจ

ไฟแค้นของชาวอินเดียที่สุมทรวงมานาน  พลุ่งพล่าน  และ พุ่งขึ้นหลังจากอินเดียประกาศอิสรภาพจากอังกฤษเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ปี 1947

เป็นความโกรธแค้นทั้งต่อชาวมุสลิม  และ  ชาวอังกฤษ  ผู้ปกครองเก่าที่สูบเลือดสูบเนื้อชาวอินเดียไปเป็นจำนวนมหาศาล

ทันที่ที่อังกฤษถูกบีบให้ต้องออกจากอินเดีย  ศัตรูคนใหม่ของอินเดียก็เกิดขึ้น  เกิดจากเนื้อในตนของอินเดีย ที่แยกออกไปเป็นประเทศปากีสถานตะวันตก และ  ปากีสถานตะวันออก

กระแสชาตินิยมของชาวอินเดียเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ   ต่างต้องการที่จะเรียกคืนความเป็นชาติอินเดีย หรือ  ฮินดูสถานให้กลับคืนมา


(ประตู อินเดีย – ภาพจากวิกิพีเดีย)

บริเวณใกล้ๆกับ ประตูอินเดีย(INDIA GATE) มีปะรำอันหนึ่งที่มีรูปสลักของพระเจ้าจอร์จ ที่ 5 แห่งอังกฤษวางอยู่ตั้งแต่ปี 1936 เรื่อยมา   หลังจากอินเดียประกาศอิสรภาพในปี 1947   ก็มีความพยายามเอารูปสลักของพระเจ้าจอร์จ ที่ 5 ลงมาจากแท่นปะรำ

แต่ไม่ประสบความสำเร็จ  เพราะรัฐบาลอินเดียตั้งแต่ปี 1947 เป็นของพรรคคองเกรส  ของตระกูลคานธี และ เนห์รู  ที่มีสายสัมพันธ์อันดีกับรัฐบาลอังกฤษ

แรงกดดันของประชาชนในเรื่องนี้  เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ  จนในที่สุดเดือนสิงหาคม ปี 1968 นางอินทิรา คานธีก็ต้องย้ายรูปสลักนั้นลง  แต่ปัญหาไม่จบแค่นั้น  เพราะไม่สามารถตกลงกันได้ว่า  จะเอารูปสลักของใครขึ้นไปไว้แทน


(สุภาษ จันทระ โพส ผู้ได้รับการยอย่องจากประชาชนในยุคนี้ว่า เป็นนักกู้ชาติอินเดียตัวจริง-ภาพจากวิกิพีเดีย)

ฝ่ายของพรรคคองเกรส และ นางอินทิรา  ต้องการจะให้เอารูปสลักของมหาตะมะ คานธีขึ้นไปวาง  แต่นักต่อสู้เพื่ออิสรภาพของอินเดียอีกสายหนึ่งบอกว่า  ควรจะเป็น สุภาษ จันทระ โพส (SUBHAS CHANDRA BOSE) หรือ ที่เรียกขานกันด้วยความเคารพว่า  เนตาจี (NETAJI)

ทั้งมหาตะมะ คานธี และ เนตาจี มีความขัดแย้งกันรุนแรง จนทำให้เนตาจีต้องลี้ภัยออกนอกประเทศ   โอกาสหน้า  ผมจะนำเรื่องราวของทั้งสองท่านมาเล่าให้ฟัง  และ เรื่องราวอีกมุมหนึ่งของ คานธีด้วย


(นายกนเรนทรา โมดี ทำพิธีเปิดอนุสรณ์สถานของ เนตาจี ที่ประตูอินเดีย-ภาพจากวิกิพีเดีย)

จนถึงเดือนกันยายน ปี 2022 นายกนเรนทรา โมดี ก็ทำพิธีเปิดตัวอนุสาวรีย์ ของ เนตาจี ทำด้วยหินแกรนิตสีดำ วางอยู่ภายใต้ปะรำที่ครั้งหนึ่งเคยวางรูปสลักของพระเจ้าจอร์จ ที่ 5  

เป็นการทวงคืนความเป็นอินเดียกลับมาอีกก้าวหนึ่ง  

ต่อมาก็ถึงชื่อเมืองที่อังกฤษได้แก้ไขตามใจปากชาวอังกฤษไปก่อนหน้านั้น  ค่อยๆทะยอยถูกแก้ไขเปลี่ยนแปลงกลับมาเป็นอินเดียทันทีที่อินเดียได้รับอิสรภาพ และเรื่อยมาเป็นลำดับ ผมจะยกตัวอย่างที่สำคัญครับ  เช่น เมืองคาวนปูร์(CAWNPORE) เปลี่ยนชื่อเป็น กานปูร์(KANPUR)ในปี 1948 ,

ปี 1950 อินเดียเปลียนชื่อที่อังกฤษเคยเรียก THE UNITED PROVINCES มาเป็นรัฐอุตตระประเทศ(UTTAR PRADESH) , เมือง เบนาเรส(BENARES) เปลี่ยนมาเป็น วารานาสี(VARANASI) หรือที่คนไทยเรียกว่า  พาราณสี ในปี 1956 , เมืองปูนา(POONA)  เปลี่ยนมาเป็น ปูเน(PUNE) ในปี 1978

เปลี่ยนชื่อ มัดดราส(MADRAS)มาเป็น เชนไน(CHENNAI)ในปี 1996 , เปลี่ยนชื่อ กัลกัตตา(CALCUTTA) มาเป็น กอลกัตตา(KOLKATA)ในปี 2001  และเปลี่ยนชื่อ  แบงกาลอร์(BANGALORE) มาเป็น เบงกาลูรู(BENGALURU) ในปี 2014

และกำลังวางแผนจะเปลี่ยนชื่อของเมืองหลวง นิว เดลี(NEW DELHI) ให้เป็นชื่อ เมือง อินทรปรัสถ์ (INDRAPRASTHA) ตามตำนานมหากาพย์ มหาภารตะ ครับ

สนใจร่วมเดินทางเจาะลึกอียิปต์ 10 วัน 7 คืน ซึ่งผมจะเป็นผู้บรรยายชม เหลือเพียงกรุ๊ปเดือนมีนาคม 2570 เพียงกรุ๊ปเดียวเท่านั้น  สามารถสอบถามได้ที่โทร 0885786666 หรือ LINE ID – 14092498 

พบกันใหม่สัปดาห์หน้า

Posted in ซอกซอนตะลอนไป โดย เสรษฐวิทย์ ชีรวินิจ and tagged , , , .